
7 osób
Widoczność: wszyscy
Publikować mogą: wszyscy
Moderacja: po publikacji
Piacenza
przyjemne miasto nad Padem
Il Gotico, czyli średniowieczny Palazzo Communale w Piacenzie.
(Ingc; http://it.wikipedia.org/wik...)
Castrum
W tym samym czasie, kiedy Rzymianie zakładali kolonię w Cremonie, założyli Piacenzę. Założoną w 218 r. kolonię nazwano początkowo Placentią, czyli przyjemną, a jej zadaniem była kontrola pogranicza i przygotowanie do dalszej ekspansji na Galię Przedalpejską. Placencję założono na dopiero co opanowanym terenie, etnicznie obcym bo zamieszkałym przez Galów, którzy z kolei wyparli stąd wcześniej Etrusków. Pierwszych 6000 kolonistów z Lacjum zostało jednak przegnanych przez tubylców i dopiero powróciło do Piacenzy pod osłoną dwóch legionów. Zdecydowano wówczas o założeniu castrum, grodu. Miał on osłaniać budowę umocnień 53-ej kolonii Rzymu, pierwszej w dolinie Padu.
Los niewolnika
Po przegranej bitwie pod Trebbią, gdy w kolonii schroniły się niedobitki rzymskiej armii a okolice zalały wojska kartagińskie i sprzymierzonych z nimi Galów, Piacencja przetrwała zaopatrywana z rzeki, łodziami. Gdy dekadę później, w 209 r. p.n.e. Hasdrubal obległ miasto zdołało ono się ponownie obronić. Jednakże w 200 r. p.n.e. Galowie zdobyli Piacencie, niszcząc ją doszczętnie a całą ludność sprzedając w niewolę. Rzymianom udało się odzyskać wkrótce miasto i ponad 2000 jego mieszkańców. Mimo to, tęskniący za utraconymi rodzinami naciskali na Rzym. Senat, nie mogąc odnaleźć więcej sprzedanych w niewolę, przysłał do Placencji 3000 nowych osadników.
Arteria
Gdy w 180 r. p.n.e. otwarto Via Aemilia, łącząc miasto z adriatyckimi portami, rozpoczął się gwałtownie rozwój w oparciu o handel. Wkrótce miasto znalazło się strategicznym położeniu, łączącym szlaki Z Rzymu do Mediolanu oraz z Genui do Bolonii i Akwilei.
Tebański Legion męczenników
Pojawienie się chrześcijaństwa w mieście ma związek z Tebańskim Legionem świętych – męczenników - I Legion Thebeaorum. Pierwszym biskupem Piacenzy był żołnierz tego legionu, San Vittorio, który w 324 r. ufundował bazylikę ku czci zamęczonego Antoninusa. Mimo kilku przebudów kościół pozostaje czynny do dziś, a relikwie biskupa znajdują się złożone pod ołtarzem.
Kościół św. Antoniego, budowla o starożytnym rodowodzie.
(Idéfix; http://it.wikipedia.org/wik...)
Księstwo
W czasach upadku cesarstwa miasto było wielokrotnie łupione, lecz za każdym razem odbudowywane. W VI w. Prokopiusz z Cezarei nazywa je nawet głównym miastem Aemilii. Gdy w II poł. stulecia zostało zajęte przez Longobardów, utworzono w nim siedzibę księstwa.
Piacenza zaczęła jednak ponownie odżywać dopiero pod panowaniem franków, czemu sprzyjało jej położenie przy Via Francigena, łączące Francję z Rzymem. Jej liczba ludności znacznie się zwiększyła, wzrosły również obroty handlowe, co zaowocowało przeniesieniem około roku 1000 władzy ze struktur feudalnych na rody przedsiębiorców.
Krucjata
W 1095 r. miał miejsce Synod w Piacenzy, na którym uchwalono Pierwszą Krucjatę. W 1126 r. miasto stało się wolną komuną, a z czasem konsekwentnie ważnym członkiem Ligi Lombardzkiej. Jednakże nie stroniło od lokalnych wojen i konfliktów, głównie Cremoną, Pavią i Parmą, powoli poszerzając terytorium.
Złoty Wiek
W XIII w. nastał dla miasta Złoty Wiek - zdobyto kilka twierdz na lombardzkim brzegu Padu, rozwijało się rolnictwo i handel dzięki czemu Piacenza stała się jednym z najbogatszych miast Europy. Widać to na przykładzie wielu zachowanych budynków oraz w planie urbanistycznym. W tym czasie rozpoczęły się jednak walki między głównymi rodami - Scotti, Pallavicino i Scoto. Dominacja rodu Scoto zakończyła się jednak w 1313 r. wraz ze zdobyciem miasta przez Viscontich z Mediolanu. Książe Gian Galeazzo zadbał o miasto, przepisując nowe statuty i przenosząc doń uniwersytet z Pavii. Władza Viscontich utrzymała się aż do 1447 r., gdy Piacenza stała się własnością Sforzów.
Farnese
W 1499 r. miasto zajęli Francuzi i zabawili aż do 1521 r. Mimo to nadal trwał rozwój ekonomiczny, głównie w oparciu o rozwój rolnictwa na żyznych glebach nad padańskich. Wzniesiono także nowe miasto. Na krótko wcielona do Państwa Papieskiego, w 1545 r. Piacenza weszła w skład nowego Księstwa Parmy i Piacenzy, rządzonego przez rodzinę Farnese. Miasto było stolicą księstwa dopóki Ottavio Farnese nie przeniósł jej do Parmy.
Bourbonowie
Od 1732 r. miastem zaczęli rządzić Bourbonowie, w tym czasie wybudowano nowe rezydencje co bogatszych rodów. W 1802 r. Piacenza została anektowana przez Francję a młodzi chłopcy wcieleni do armii i wysłani do walki w Rosji. W tym samym czasie administracja Napoleońska prowadziła akcję rabunkową dzieł sztuki, do dziś widniejących w zbiorach francuskich.
Druga prosperity
Gdy po Kongresie Wiedeńskim nastały rządy Habsburskiej Marii Ludwiki, był to okres pokoju i prosperity, wspominany jako jeden z najlepszych dla miasta. Księżna wybudowała wiele kanałów, mostów oraz prowadziła działalność kulturową i edukacyjną. Gdy jej zabrakło, w 1848 r. zorganizowano plebiscyt, w którym zdecydowano włączenie do królestwa Sardynii. Głosowanie jednak były bardzo wyrównane - 37 085 było przeciw, a 37 585 za.
Starsza część pałacu Farnese, będąca średniowieczną twierdzą.
(Amba; http://it.wikipedia.org/wik...)